Çok telli kablo, daha büyük bir iletken oluşturmak üzere bir araya getirilmiş veya sarılmış çok sayıda küçük telden oluşur. Çok telli kablo, aynı toplam kesit alanına sahip tek telli kablodan daha esnektir. Çok telli kablo, metal yorgunluğuna karşı daha yüksek direnç gerektiğinde kullanılır. Bu durumlar arasında, tek telli kablonun sertliğinin montaj veya servis sırasında hareket sonucu çok fazla gerilime neden olacağı çok baskılı devre kartlı cihazlardaki devre kartları arasındaki bağlantılar; ev aletleri için AC güç kabloları; müzik aleti kabloları; bilgisayar fare kabloları; kaynak elektrot kabloları; hareketli makine parçalarını bağlayan kontrol kabloları; madencilik makinesi kabloları; makine kabloları ve daha birçok örnek yer almaktadır.

Yüksek frekanslarda, yüzey etkisi nedeniyle akım telin yüzeyine yakın ilerler ve bu da telde artan güç kaybına neden olur. Çok telli tel, tellerin toplam yüzey alanı eşdeğer katı telin yüzey alanından daha büyük olduğu için bu etkiyi azaltıyor gibi görünse de, sıradan çok telli tel yüzey etkisini azaltmaz çünkü tüm teller birbirine kısa devre olur ve tek bir iletken gibi davranır. Çok telli bir tel, aynı çapa sahip katı bir telden daha yüksek dirence sahip olacaktır çünkü çok telli telin kesiti tamamen bakır değildir; teller arasında kaçınılmaz boşluklar vardır (bu, bir daire içindeki daireler için daire paketleme problemidir). Katı bir telle aynı iletken kesitine sahip çok telli bir telin aynı eşdeğer ölçüye sahip olduğu ve her zaman daha büyük bir çapa sahip olduğu söylenir.

Ancak, birçok yüksek frekanslı uygulama için yakınlık etkisi, yüzey etkisinden daha şiddetlidir ve bazı sınırlı durumlarda, basit çok telli kablo yakınlık etkisini azaltabilir. Yüksek frekanslarda daha iyi performans için, tek tek telleri yalıtılmış ve özel desenlerde bükülmüş litz tel kullanılabilir.
Bir tel demetindeki tek tek tel tellerinin sayısı ne kadar fazla olursa, tel o kadar esnek, bükülmeye ve kırılmaya karşı dayanıklı ve güçlü olur. Bununla birlikte, tel tellerinin sayısı arttıkça üretim karmaşıklığı ve maliyeti de artar.

Geometrik nedenlerden dolayı, genellikle görülen en düşük tel sayısı 7'dir: ortada bir tel ve onu çevreleyen, yakın temas halinde olan 6 tel. Bir üst seviye 19'dur; bu da 7 telin üzerine eklenmiş 12 telden oluşan bir katmandır. Bundan sonra sayı değişir, ancak 37 ve 49 yaygındır, daha sonra 70 ila 100 aralığı gelir (sayı artık tam olarak kesin değildir). Bundan daha büyük sayılar genellikle yalnızca çok büyük kablolarda bulunur.

Kabloların hareket ettiği uygulamalar için en düşük değer 19 olmalıdır (7 değeri yalnızca kablonun yerleştirildiği ve daha sonra hareket etmediği uygulamalarda kullanılmalıdır) ve 49 değeri çok daha iyidir. Montaj robotları ve kulaklık kabloları gibi sürekli tekrarlanan hareketlerin olduğu uygulamalar için 70 ila 100 arası değer zorunludur.

Daha fazla esneklik gerektiren uygulamalar için daha da fazla tel kullanılır (kaynak kabloları bunun en yaygın örneğidir, ancak dar alanlarda tel hareket ettirmeyi gerektiren her türlü uygulama da buna dahildir). Bir örnek, 36 numara telden 5.292 tel kullanılarak yapılan 2/0 kablodur. Teller önce 7 telden oluşan bir demet oluşturularak düzenlenir. Daha sonra bu demetlerden 7 tanesi bir araya getirilerek süper demetler oluşturulur. Son olarak, nihai kabloyu yapmak için 108 süper demet kullanılır. Her tel grubu bir sarmal şeklinde sarılır, böylece tel büküldüğünde, gerilen demet kısmı sarmalın etrafında sıkışan bir kısma doğru hareket ederek telin daha az gerilime maruz kalmasını sağlar.