Manganin, tipik olarak %86 bakır, %12 manganez ve %2 nikelden oluşan bir alaşım için tescilli bir isimdir. İlk olarak 1892'de Edward Weston tarafından, 1887'de geliştirdiği Constantan alaşımının iyileştirilmesiyle ortaya çıkmıştır.

Orta derecede özdirenç ve düşük sıcaklık katsayısına sahip bir direnç alaşımı. Direnç/sıcaklık eğrisi konstantans kadar düz değildir ve korozyon direnci özellikleri de onun kadar iyi değildir.

Manganin folyo ve tel, direnç değerinin neredeyse sıfır sıcaklık katsayısı[1] ve uzun süreli kararlılığı nedeniyle özellikle ampermetre şöntleri olmak üzere dirençlerin üretiminde kullanılır. Birçok manganin direnci, 1901'den 1990'a kadar Amerika Birleşik Devletleri'nde ohm için yasal standart olarak hizmet etmiştir.[2]Manganin teliAynı zamanda kriyojenik sistemlerde elektrik iletkeni olarak da kullanılır ve elektrik bağlantısı gerektiren noktalar arasındaki ısı transferini en aza indirir.

Manganin, düşük gerilme hassasiyetine ancak yüksek hidrostatik basınç hassasiyetine sahip olması nedeniyle, yüksek basınçlı şok dalgalarının (örneğin patlayıcıların infilak etmesi sonucu oluşanlar gibi) incelenmesinde kullanılan ölçüm cihazlarında da kullanılır.