Manganin, tipik olarak %86 bakır, %12 manganez ve %2 nikelden oluşan bir alaşım için tescilli bir isimdir. İlk olarak 1892'de Edward Weston tarafından, 1887'de geliştirdiği Constantan alaşımının iyileştirilmesiyle ortaya çıkmıştır.

Orta derecede özdirenç ve düşük sıcaklık katsayısına sahip bir direnç alaşımı. Direnç/sıcaklık eğrisi konstantans kadar düz değildir ve korozyon direnci özellikleri de onun kadar iyi değildir.

Manganin folyo ve tel, özellikle ampermetre olmak üzere dirençlerin üretiminde kullanılır.şöntÇünkü direnç değerinin neredeyse sıfır sıcaklık katsayısına sahip olması[1] ve uzun vadeli kararlılığı nedeniyle tercih edilmektedir. Birçok manganin direnci, 1901'den 1990'a kadar Amerika Birleşik Devletleri'nde ohm için yasal standart olarak kullanılmıştır.[2] Manganin teli ayrıca, elektrik bağlantısı gerektiren noktalar arasında ısı transferini en aza indiren kriyojenik sistemlerde elektrik iletkeni olarak da kullanılmaktadır.

Manganin, düşük gerilme hassasiyetine ancak yüksek hidrostatik basınç hassasiyetine sahip olması nedeniyle, yüksek basınçlı şok dalgalarının (örneğin patlayıcıların infilak etmesi sonucu oluşanlar gibi) incelenmesinde kullanılan ölçüm cihazlarında da kullanılır.